|
ORTIGIA - Lo scoglio |
|
|
|
|
|
|
|
n. 106 - 2002 - ORTIGIA - Lo scoglio |
| PER SAPERNE DI PIU' CLICCA SULL'IMMAGINE | PER SAPERNE DI PIU' CLICCA SULL'IMMAGINE |
|
|
|
ORTIGIA AMURI MIU.
Vadda chi beddu tramontu se ti metti o spiazzettu viri u suli e pantaneddi s’arrizzetta ‘nta l’iblei Veni veni furasteri ccà passò a storia ‘ntera Vadda sta funtana bedda nesci frisca i sutta terra Archimedi ‘nta so sfera ‘mmaginò stu gran futuru ‘nta sta costa frastagliata anniricò tanti straneri Viri chi magnificenza ri sti pettri antichi ie saggi veni ccà tra mari e suli ‘nta stu ciauru celesti Quanta é bedda ccà a staciuni sunu quattru e pari una ‘nta stu locu ri malia tanti già passaru i ccà Ri chiù granni fommu capaci ri puttalla a ‘sta ruvina quanti figghi strummintusi appò na scappari fora Nuddu ié profeta rintra ‘nta sta terra futtunata sulu quannu arriva a morti i chiangemu tutti pari Veni veni viandanti ca u viddicu ié sempri ccà ’nta sta terra luminusa ‘ncuminciò a civiltà |
|
n.
106 - 2002 - ORTIGIA - Lo scoglio
Anno
2002 ORTIGIA . Lo scoglio. I luoghi della memoria.
Planimetria scala
|
|
|
|
|
|
|